Menu:

Laatste update:

16-09-09


Televisies en computers 1950-2000

* In 1966 stopte een fabrikant van kauwgum als cadeautje namaakdollars in zijn verpakkingen. Hij gebruikte daarvoor een model van biljetten uit de Amerikaanse burgeroorlog, die al meer dan 100 jaar uit de circulatie waren. Er waren echter mensen die deze biljetten als echt uitgaven in Nederlands- en Belgisch Limburg. De middenstand werd voor meer dan een ton opgelicht.

* Het apenstaartje @ als symbool van het internet is in feite al 500 jaar oud en voert terug naar een term die de oude Grieken en Romeinen al gebruikten. Het teken, duikt voor het eerst op in de zestiende eeuw in Itali, in economische documenten van Venetiaanse kooplieden en is hij duidelijk te zien in een document uit 1536. Het teken @ werd in de handel in de Venetiaanse tijd gebruikt als afkorting voor 'amphora' (Grieks voor kruik), een maateenheid uit het oude Griekenland en Rome. In de negentiende eeuw ging het 'tegen de prijs van' betekenen en later verscheen het op schrijf- en telmachines. De keuze van het antieke symbool als kern van het virtuele tijdperk werd in het begin van de jaren zeventig gemaakt door een van de voorvaderen van het internet, de Amerikaanse computeringenieur Ray Tomlinson. Hij was de eerste die een systeem voor elektronische post bedacht en had daarvoor een symbool nodig tussen de naam van de ontvanger en het adres.

* De derde wereld In 1952 schreef Alfred Sauvy voor het weekblad L'observateur een kroniek met de titel:"Drie werelden, n planeet." Hij schetste daarin hoe een zeer grote groep van arme landen dreigde vergeten te raken in het Koude-Oorlog conflict tussen de grootmachten. Het lot van die arme landen deed hem sterk denken aan het lot van de derde stand vr de Franse Revolutie (1789) en hij bedacht een vergelijkbare verwoording voor die landen. De derde wereld.

* Toen een journalist ooit aan Mahatma Ghandi vroeg wat hij van de westerse beschaving dacht, zei deze: "That would be a good Idea".

* In het begin van de jaren 50 hadden we in Nederland twee ministers van buitenlandse zaken, Luns en Beyen. Dit kwam eigenlijk doordat men liever geen katholieke minister wilde hebben in verband met de Europese Eenwording. Drees wilde dat namelijk liever niet en aangezien de andere buitenlandse ministers ook katholiek waren, kon dat wel eens te goed klikken. Vandaar dat Beyen ook minister van buitenlandse zaken werd. Dit diende wel eens in het buitenland uitgelegd te worden waarom Nederland twee ministers had. Het antwoord van Luns was dan: "Nederland is een klein land en heeft dus veel buitenland!".

* Luns en De Gaulle (de Franse president) konden elkaar niet luchten of zien. Beyen had nog wel eens contact met De Gaulle. Als De Gaulle dan weer eens zijn gal over Luns aan het spuwen was heeft Beyen gezegd: "U weet toch dat de heer Luns een viermotorige mug is!".

* De man die zich voor kon stellen met "Bond, James Bond" was James Bond, maar hij droeg nooit een vuurwapen en dronk nimmer een Martini. James Bond was een Amerikaan die leefde van 1900 tot 1989. Deze Bond bespioneerde ook, maar dan vogels. Hij was namelijk een vermaard ornitholoog. Ian Fleming, de schrijver van de James Bond boeken ontleende de naam van zijn hoofdpersoon aan deze vogelkenner. Fleming was zelf een groot vogelliefhebber en had n van Bonds boeken in handen gekregen. Hij vond de naam James Bond lekker kort, onromantisch, zeer Angelsaksisch en mannelijk, en daarom bijzonder geschikt voor zijn hoofdfiguur. Fleming schreef aan de vrouw van Bond: "Als wederdienst bied ik u aan, voor welk doel ook, ongelimiteerd gebruik te maken van de naam Ian Fleming. Misschien ontdekt uw man wel eens een weerzinwekkende vogel, die hij dan naar mij kan noemen." Voorzover bekend heeft James Bond nooit bezwaar gemaakt.

* De familie Little uit de Verenigde Staten heeft een roerige geschiedenis. De bekendste 'Little' is Malcolm (de latere Malcolm X). Zijn vader, een dominee, werd vermoord door de Ku Klux Clan omdat hij een 'opstandige neger' was. De moeder van Malcolm ( zij was kind van een door een blanke man verkrachtte zwarte vrouw) werd vervolgens door de kinderbescherming van haar kinderen benomen. Dat laatste kwam doordat zij geen geld meer kon opbrengen om voor haar kinderen te zorgen. Dat was gedeeltelijk waar, omdat de verzekeringsmaatschappij geen cent gaf aan de weduwe Little: de maatschappij beweerde dat haar man zelfmoord had gepleegd en omdat ze zwart was, kon ze niet in beroep gaan. De ware reden van de plaatsing van de kinderen in pleeggezinnen lag ergens anders: de kinderen (waaronder Malcolm) werden in oerconservatieve 'blanke' gezinnen geplaatst waar ze konden leren dat negers minderwaardiger zijn dan blanken en in Amerika dus ondergeschikt. Mevrouw Little eindigde haar leven in een psychiatrische inrichting.